Nederlandse taal volgens Juf Lampe

Gisteren was het jaarlijkse Groot dictee der Nederlandse taal. De tekst was dit jaar geschreven door Arnon Grunberg en was verrassend makkelijk – en saai – vergeleken met de tekst van vorig jaar (die van Tommie Wieringa met dat gebakken visje). Juf Lampe is toch trots dat zij maar 7 fouten had! Maar, dit zijn er natuurlijk nog wel 7 te veel voor iemand die teksten van anderen corrigeert. Voor één fout kan de schuld echter bij een ander gelegd worden, namelijk bij een uitgeverij. De meeste opdrachtgevers van Juf Lampe werken met het Groene Boekje, maar hebben tevens een aantal eigen huisregels. Zo prefereert de ene uitgever dat ‘weleens’ aan elkaar wordt geschreven, terwijl de andere uitgever wil dat men ‘wel eens’ schrijft. Dat zorgt natuurlijk voor verwarring! Juf Lampe ging de mist in, maar weet nu hopelijk voor eens en voor altijd dat ‘weleens’ fout is, want het staat niet in het Groene Boekje. Hopelijk verandert de uitgeverij die nog steeds ‘weleens’ prefereert binnenkort haar huisregels…

Lees waarom je Salvador van Henk van Straten moet lezen op de pagina over boeken.

Juf Lampe geeft ook bijles Spaans aan middelbare scholieren. In september gaan we weer van start. ¡Vamos a por ello!

Juf Lampe is spatiemeester. Wat ben jij? Doe de spatietoets!

Gisteren was het rokjesdag. Deze door wijlen Martin Bril bedachte en uitgeroepen dag is een nationaal verschijnsel geworden. Het is de eerste dag van het jaar dat iedereen de lente in de bol heeft en het buiten warm genoeg is om een rokje aan te trekken. Wat de meeste vrouwen dan ook onafgesproken doen.
Nu is er een groep vrouwen die dat sowieso níét zou moeten doen, simpelweg omdat het verboden zou moeten worden dat dergelijke benen aan de buitenwereld worden getoond. Dan is er nog een grote groep vrouwen voor wie het dragen van rokjes iets natuurlijks is, iets vanzelfsprekends; vrouwen die in een rokje lijken geboren. Mooi.
Maar daartussenin zitten vrouwen die ik er vanaf een kilometer uit pik.
Het zijn vrouwen die bijna hun hele leven lang broeken hebben gedragen en nu een bepaalde ‘het-kan-me-wat’-leeftijd hebben bereikt. Ze trekken de stoute schoenen èn een rokje aan…
Maar het is net als bij mensen die hun leven lang een bril hebben gedragen en dan opeens lenzen nemen. Je kijkt ze aan, denkt: er klopt iets niet, en dan opeens heb je het: brilogen!
Bloot, onbeschermd, onzeker.
Daarom zou ik tegen die vrouwen willen zeggen: ‘Laat maar. Broekbenen.’

Op de pagina Over Boeken staan twee nieuwe boekrecensies. De nieuwe roman van Marian Mudder en een speciale uitgave van Lebowski Achievers

Lees over de nieuwe Maggie Stiefvater en het verhaal van Jos Barlag op de pagina over boeken.

Maar wij hebben het boek natuurlijk allemaal al gelezen…
Zie hier de trailer.

Het is deze maand precies een jaar geleden dat mijn website online ging. Op aanraden van verschillende instanties en webwise kennissen ben ik eraan begonnen, want ‘het is professioneel gezien belangrijk om vindbaar te zijn op het web’. In het begin was ik wat terughoudend, maar gaandeweg kreeg ik er zelfs plezier in om mijn mijmeringen op te schrijven en op de site te zetten, oftewel, te bloggen. En ik kreeg er vaak heel leuke reacties op.
Het zal de trouwe bezoekers van mijn site echter niet ontgaan zijn dat er de laatste maanden opeens niet meer is geblogd, een enkele boekrecensie daargelaten. Jullie zouden weleens kunnen gaan denken dat mijn bedrijfje niet meer bestaat! Of dat ik ziek, zwak, misselijk, of op wereldreis ben! Nee, nee en was het maar waar. Met mijn bedrijfje gaat het hartstikke goed, ik heb het deze zomer zelfs zo druk gehad dat ik nauwelijks had kúnnen bloggen, al had ik het gewild. En ik ben ook heel gezond en gewoon in Nederland (en dus beschikbaar voor nog meer werk, kom maar op!).
Toch is dit voorlopig het laatste persoonlijke verhaaltje dat er van mij op internet zal verschijnen. Want niet alleen geïnteresseerde vrienden, familie en wellicht toekomstige opdrachtgevers lezen dit, ook alle griezels, wereldwijd, kunnen alles lezen. En nee, ik ben ook niet paranoïde geworden. Ik heb een stalker.

Een bespreking van de boeken Hoog Spel van Gary Berntsen en Ralph Pezzullo en Noordwand van Rainer Lunau op de pagina over boeken.